De Geschiedenis van de Koninklijke
Harmonie Sint Remigius (1907-2007)
100
jaar geleden: een politieke strijd...
- Bij Jef De Bie prijkt het reglement van de
Koninklijke Harmonie Sint Remigius. Het is een
fraai geschreven, geïllustreerd en ingelijst
werkstuk en dateert van 25 oktober 1907, dag
waarop de eerste statuten van onze
vereniging werden opgemaakt. Een afschrift van
dit regelement werd destijds door Isidoor Coop
gedrukt en verspreid onder de leden.
- Dit bezienswaardig document is het enige
officieel gegeven waarop wij ons kunnen baseren
om de vroege geschiedenis van de harmonie samen
te stellen. Vanaf 1955 zou de toenmalige schatbewaarder
Maurice Peeters het initiatief nemen om alle
evenementen van onze harmonie op te schrijven.
- Ondanks het ontbreken van schriftelijke bewijsstukken,
kunnen wij met zekerheid vaststellen dat de
stichting van onze harmonie het gevolg was van
de bittere politieke strijd die er destijds
te Haacht tussen “de blaa en de sussen’
woedde en meer bepaald na twee woelige verkiezingen
: in 1903 (een tussentijdse verkiezing) en in
1906.
- onze harmonie het gevolg was van de bittere
politieke strijd die er destijds te Haacht tussen
de “geuzen en de sussen” woedde
en meer bepaald na twee woelige verkiezingen
in 1903 (een tussentijdse verkiezing) en in
1906.
- In 1903 hadden de liberalen voor het eerst
de verkiezingen gewonnen, maar door het plotseling
ontslag van Leopold Huybrechts viste de liberale
kandidaat Gerard Feremans achter het net, in
casu de burgemeesterszetel. Burgemeester Jozef
De Veuster, nochtans aanvankelijk niet herkozen,
bleef in de gemeenteraad en behield zijn sjerp.
- Nooit, zelfs niet tijdens de beruchte schoolstrijd
of tijdens de rumoerige periode vlak voor de
2de wereldoorlog, stonden de politieke tegenstanders
zo verhit tegenover elkaar. Vooral in de schoot
van de fanfare Sint Cecilia, de enige muziekmaatschappij
in het centrum, werd zwaar aan de mislukking
van haar voorzitter Feremans getild.
- In 1906 hadden nieuwe en ditmaal volledige
gemeenteverkiezingen plaats en in een gespannen
sfeer behaalden de katholieken ditmaal de meerderheid
met 6 tegen 3 zetels.
- In hun overwinningsroes en ook om de schimpscheuten
van hun traditionele tegenstrevers betaald te
zetten, besloten de “sussen” de
“blauwe vlag” te gaan begraven en
een eigen muziekmaatschappij op te richten.
Dank zij de enthousiaste aanpak liep de stichting
zeer vlot van stapel. Burgemeester De Veuster
die de nieuwe vereniging als een steunpilaar
voor zijn politieke bedoelingen beschouwde,
was het meest opgetogen, maar de voornaamste
financiële kracht was brouwer Janssens.
Hij werd dan ook als voorzitter verkozen. In
deze functie kreeg hij niet alleen de grootste
volmacht inzake het dagelijks beheer toegewezn,
maar voelde hij zich persoonlijk verplicht een
aantal instumenten aan te kopen. Artikels 11
en 21 van het reeds vermelde reglement bevestigde
deze gegevens.
- Het bestuur zag er als volgt uit:
Jozef De Veuster, erevoorzitter;
Petrus Janssens, Voorzitter;
Guillaume Vanderhoeven, ondervoorzitter;
Karel Cools, Schrijver;
Gerard Leenen, Schatbewaarder;
Alexander Vanderhoeven, boetemeester;
Alfons Faes en Louis Verhoeven, leden.
- De rekrutering van muzikanten en ereleden
liep tevens gesmeerd. Verschillende spelende
leden van Sint Cecilia, die zich om hun katholieke
strekking niet meer op hun gemak voelden in
de oude fanfare, kwamen overgestapt. Bovendien
werd de toen nog bekwame Theophiel Dusson als
muziekmeester aangeworven, zodat de
spelende leden van het familie-orkest Suske
Muziek (waar Dusson chef was), zich ook bij
de harmonie aansloten. Tenslotte werden verschillende
leden van de zangvereniging “de Eendracht”,
waarvan o.a. al de kerkzangers lid waren, aangetrokken
door kopermuziek. Hun dirigent en koster Jozef
Faes beschouwde de harmonie aanvankelijk
echter als een verwerpelijke concurrent.
- De jonge muziekvereniging was natuurlijk
niet zo kapitaalkrachtig dat zij zich een vaandel
kon aanschaffen. Daarom werd in de schrijnwerkerij
Kiebooms, waar men fervent aanhanger was geworden,
een houten plaat vervaardigd waarvan zowel voor
als achterkant even sierlijk waren afgewerkt,
met fraaie letters en ornamenten.
- Jan Baptist De Becker was de trotse vaandrig
van dit historisch en niet gemakkelijk hanteerbaar
pronkstuk.
- Tenslotte weze nog opgemerkt dat de eerste
vergaderingen en muzieklessen niet, zoals algemeen
wordt aangenomen, bij Petrus De Cauter (den
Botser) plaats hadden maar wel bij Leon Gillemot
(Noene). Enkele maanden later verhuisde de harmonie
toch naar de Botser op het gemeenteplein (de
huidige herberg Den Anker) en begon de definitieve
ontplooiing.
Naar boven
De
beginjaren
- Zonder precieze cijfers te kennen wegens
ontbreken van enig kasboek mogen wij er toch
zeker van zijn dat in de beginjaren financiële
offers werden gevraagd van de leden en dat het
lidgeld van de “members” vrij hoog
lag.
Gelukkig zorgde de brouwerij dse Leliebloem
van voorzitter Janssens voor milde steun, zonder
dat enige publicitaire tegenprestatie werd gevraagd.
- Op muzikaal gebied raakte men de kinderschoenen
ontgroeid. Dit was echter vooral te danken aan
de blijvende musiceerlust van de muzikanten
en minder aan dirigent Dusson, wiens kwaliteiten
werden aangetast door zijn legendarische drankzucht.
(Elders zal aan deze in weze ongelukkige figuur
meer aandacht worden besteed.)
Nog voor de eerste wereldoorlog ontstonden zoveel
moeilijkheden door zijn onstandvastigheid dat
hij vervangen werd door een knappe pistonspeler
van de harmonie zelf: Felix Paternoster. Deze
levenslustige mens, afstammend uitde Wespelaarsestraat,
maar sinds zijn huwelijk café-uitbater
in de Neerstraat te Wespelaar, stelde zeker
geen hogere eisen aan de muzikanten dan zijn
voorganger. Enerzijds was hijzelf minder geschoold
dan Dusson, maar anderzijds oordeelde hij zeer
nuchter over de kwaliteiten en gebreken van
zijn harmonieleden.
- Omdat de gevestigde muziekverenigingen van
Haacht zich nogal laatdunkend uitlieten over
de bescheiden houten vlag werd door het bestuur
een speciale inspanning geleverd om ook een
standaard aan te schaffen. In 1922 was het zover:
de inhuldiging en wijding van de prachtig geborduurde
standaard viel samen met de aanstelling van
Leopold Huybrechts als burgemeester. Voor Tiske
Bekker was deze dag zeker zo heugelijk als voor
de nieuwe burgervader.
- De inval van het Duitse leger in 1914 legde
alle muzikale bedrijvigheid stil in ons land.
Het verenigingsleven te Haacht zou zich pas
na 1920 herstellen.
Van dat ogenblik af werd er in onze gemeente
met volle teugen van genoten. De oorlogsellende
had de politieke tegenstellingen tussen “sussen
en geuzen” niet geheel afgesloten maar
de mensen waren door de grauwe jaren toch eensgezinder
geworden. Uitstappen, kermissen, bals, festivals
en concerten werden in ere hersteld en bij praktisch
elk evenement was muziek betrokken. De muziekverenigingen
in Haacht gingen een plezierige tijd tegemoed.
Naar boven
Wel
en wee in de periode tussen de twee wereldoorlogen.
- De komende bloeiperiode van de harmonie Sint
Remigius lag in de lijn der verwachtingen: na
vijf zwijgzame jaren grepen de muzikanten des
te gretiger naar hun instrument en werkte het
bestuur onafgebroken aan de uitbouw van haar
vereniging. Dirigent Paternoster was ondertussen
weduwnaar geworden en bij zijn stiefdochter
te Mechelen gaan wonen. Zijn verplaatsing naar
Haacht verliep niet altijd gemakkelijk, ook
al omdat de repetitie niet zelden tot in de
vroege uurtjes duurde. Hij miste meermaals de
laatste trein en bleef noodgedwongen bij secretaris
Faes overnachten.
- Toch bleef hij zijn functie uitoefenen tot
omstreeks 1927. Dan werd hij opgevolgd door
Hendrik Umans, beter gekend als Rik sigaar.
(Volgens de overleveringen zou er tussen Paternoster
en Umans nog een andere chef geweest zijn, afkomstig
uit de Wespelaarsestraat die men Jef Muziek
noemde. Opzoekingen naar deze misterieuze figuur
hebben niets opgeleverd en wij hebben het stellige
vermoeden dat Jef Muziek en Felix Paternoster
één en dezelfde persoon zijn.)
- De nieuwe chef slaagde erin het vertrouwen
van de muzikanten op te vijzelen en er kwamen
ongetwijfeld moeilijkere partituren op de lessenaars.
Voor de opleiding van jonge muzikanten kon de
chef rekenen op de hulp van lokaalhouder Felix
De Cauter en na diens overlijden op August Van
Loo.
- In 1935 was de nieuwe herberg van De Cauter
naast de pastorie voltooid en de harmonie verhuisde
definitief met de lokaalhouder mee naar de Brabantsestraat.
- In dat zelfde jaar overleed brouwer Janssens.
Louis Verhoeven, medestichter, burgemeester
sinds 1932 en provincieraadslid sinds 1928,
werd de nieuwe voorzitter.
- In 1937 Werd Rik Umans opgevolgd door de
bedrijvige Theofiel Van Bever, een bekwaam muzikant
uit Rotselaar en door zoveel muziekverenigingen
aangezocht dat hij in dit tijdperk avond na
avond tientallen kilometers affietste om al
deze maatschappijen te onderrichten en te leiden.
- De mobilisatie en de tweede wereldoorlog
legde andermaal het verenigingsleven plat en
ook de leden van onze harmonie hadden in deze
zwarte periode andere katten te geselen. De
instrumenten gingen voor onbepaalde tijd aan
de haak...
Naar boven
Na
de tweede wereldoorlog
- De bevrijding kwam in1944 en ons volk snakte
naar ontspanning, naar werk en naar ... muziek.
De harmonie De Werker ondernam reeds een paar
dagen na de bevrijding een opgemerkte uitstap
naar Sint Adriaan. Ook in de Brabantsestraat
stak men vrijwel onmiddellijk de koppen bij
elkaar en werden voldoende muzikanten bij elkaar
getrommeld om de werkzaamheden te hervatten.
Een nieuw bestuur werd gekozen en zag er als
volgt uit:
Leon Cammaert, voorzitter; voorzitter en schatbewaarder;
Louis Vanderhulst, ondervoorzitter;
August De Becker, Schrijver;
Frans Sallaerts, Jozef Van Eyken, Frans Kiebooms,
Guillaume Van Goolen, Jozef De Becker, Louis
De Keyser en Maurice Peeters, leden.
De oude Louis Verhoeven werd erevoorzitter.
- De dirigeerstok bleef in handen van Theofiel
Van Bever en Guillaume Van Goolen gaf solfègeles
aan de eerste beginnelingen in de bakkerij van
zijn vader.
Zoals na de eerste wereldoorlog werd er naarstig
gemusiceerd en dank zij een doorgedreven ledenwerving
geraakte de harmonie stilaan aan de gewenste
bezetting.
De financiële problemen werden omzeild
dank zij de suksesrijke Vlaamse Kermissen in
het park Vanderschrieck in de Vekestraat.
- Een primeur voor ons dorp was het aanschaffen
van de eerste petten in 1947.
Naar boven
De
jaren 50 en 60
- Voorzitter Cammaert had zich in 1953 zowel
uit de gemeentepolitiek als uit het bestuursapparaat
van de harmonie teruggetrokken en een nieuwe
bestuursverkiezing bracht volgend ploeg aan
het roer:
Guillaume Van Goolen, voorzitter;
Louis Vanderhulst, ondervoorzitter;
Maurice Peeters, Kassier;
Karel De Cauter, schrijver;
Frans Kiebooms, Kamiel Schelfthout, Louis De
Keyser, Lucien Havelaerts, Frans Vedts, Jozef
De becker, Frans Sallaerts en Leonard Van De
Velde.
- Jozef van Eyken werd de nieuwe erevoorzitter.
In 1955 werd Felix Zephirin in het bestuur opgenomen.
- De jonge would-be muzikanten werden opgeleid
door Frans Vedts en Louis De Keyser.
Ondertussen was Van Bever tot het besluit gekomen
dat moderne stukken dienden aangeleerd. De dirigent
bleek de harmonie niet te overschatten want
door de muzikale bereidheid en de aansluiting
van enkele knappe muzikanten raakten de moeilijke
thema’s inderdaad aangeleerd. Het eerste
resultaat kwam reeds in 1956 uit de bus: de
eerste prijs op het festival van Nieuwrode.
- In de jaren kwam ook een innigere samenwerking
tot stand met de turnvereniging Excelsior en
met de Haachtse sport en wielerclub. De harmonie
verzorgde de muzikale omlijsting van de turngala’s
en werkte mee aan de inrichting van tal van
wielerwedstrijden in onze gemeente.
- Op 20, 21 en 28 juli 1957 werd het 50-jarig
bestaan met een grandioos festival gevierd.
De organisatie was in handen van een feestcomité
onder de leiding van Maurice Peeters.
- Er waren 40 deelnemende muziekverenigingen
en er was een premie voorzien voor de grootste
vereniging en voor wie het verst kwam. Na een
optocht door het dorp waren er concerten in
de feesttent op de weide van Oktaaf De Pelsmaeker.
- Hier werden bovendien de nog levende pioniers
van 1907 speciaal in de bloemen gezet : Jozef
De Becker, Jozef Van Eyken, Gregoor Derboven,
Frans Kiebooms, Frans Sallaerts, Karel Vedts,
Jozef en Karel Wolfs. Frans Kiebooms was trouwens
muzikant sedert de stichting.
- In het najaar van 1959 werd dirigent Van
Bever ernstig ziek en werd Eduard Casteels als
zijn vervanger aangeworven. De nieuwe chef had
als veelzijdig muzikant ook elders verplichtingen
en miste daardoor al eens een repetitie. Op
deze tijdstippen werd hij vervangen door Louis
De Keyser.
- In november 1960 had er een grondige bestuurswisseling
plaats en de nieuwe voorzitter Rene Ceulemans
kreeg volgende medewerkers:
Guillaume Van Goolen, Ondervoorzitter;
Maurice Peeters, Kassier en secretaris;
Leonard Van De Velde, Engelbert Wouters, Alfons
Kennis, Jozef De Becker, Alfons Verbeeck, Louis
De Keyser, Edmond Van Craen en Jozef Vandenbroeck.
Jozef Van Eyken bleef erevoorzitter.
- In augustus 1961 behaalde Casteels een triomfantelijke
uitslag met de harmonie in de Koningin Fabiolawedstrijd
te Aarschot: de eerste prijs met grote onderscheiding.
In 1965 nam hij evenwel ontslag, al bleef hij
vooralsnog spelend lid. In mei van dat jaar
werd de ondertussen befaamde Frans Van Kerckhoven
de nieuwe dirigent.
- In datzelfde jaar ook werden de oude petten
afgedankt en vervangen door mooie groene kepies
en een zwart strikje.
- Na het overlijden van Frans Vedts nam Gust
Van Loo terug de muziekopleiding op zich en
daarna Luc Derboven tot de oprichting van de
muziekschool.
Naar boven
“Koninklijk”
- Het brevet waardoor de harmonie Sint Remigius
de officiële toelating kreeg om de titel
“koninklijk” in haar benaming te
voeren, werd ons in 1968 door de provinciegouverneur
overgemaakt .
- Ingevolge deze toekenning was de benaming
op de oude standaard niet meer volledig en bovendien
kwam er onmiskenbaar sleet op ons dierbaar kenteken.
Niet zonder spijt werd hij op zolder gezet en
werd een nieuwe vlag aangekocht, door vaandrig
Frans Verbeeck met het nodige plichtsbesef in
ontvangst genomen.
- Het leek wel of onze harmonie nieuwe impulsen
had gekregen. In een periode waarin de jeugd
van ons dorp als nooit tevoren tot de voetbalsport
werd aangetrokken door ophefmakende opgang van
Olympia Haacht, werd de jeugdpolitiek van het
bestuur dermate beloond dat het muzikantenpotentieel
fel de hoogte inging.In 1969 werd Luc Derboven
in het bestuur opgenomen als voorzitter van
de jongen muzikanten.
- In deze hoogconjunctuur viel het aangekondigde
ontslag van Frans Van Kerckhoven dan ook als
een donderslag bij heldere hemel. Als solist
bij de Muziekkapel van de Gidsen en naaste medewerker
van Theo Mertens, kon hij het vele werk niet
meer aan en diende zijn contracten te verminderen.
Gelaten werd naar een geschikte opvolger gezocht
en men vond Jozef De Smedt.
- Vanaf zijn eerste repetitie op 6 januari 1971
bleek dat de harmonie een goede keuze had gedaan.
Het muzikaal peil ging sinds zijn aanstelling
gestaag omhoog. Jef De Smedt bracht nieuwe stukken,
zelf gecomponeerd of arrangementen van zowel
klassieke muziek als musicals. De bewerkingen
waren specifiek voor de bezetting geschreven
in een klaar en duidelijk handschrift. De repetities
vergden wel wat inspanning maar de muziek was
voor muzikanten en toehoorders aangenaam.
- In 1974 nam Jef Janssens de fakkel over als
kassier van Maurice Peeters. Frans Verbeeck
kwam bij het bestuur als secretaris in 1976.
Er werd in de jaren op geen inspanning gekeken
: de auto- en motoshows van 75 tot 79 in Don
Bosco waren tekenend voor de werkkracht van
het bestuur en de leden. Wisse van Goethem was
met enkele helpers elke keer weken in de weer
met het maken van de reclamepanelen.
Naar boven
75
jaar
- Sinds 1979 is binnen de harmonie gestart
met een muziekschool onder leiding van Willy
Wouters. Met deze vrij zware investering werd
de basis gelegd van een actieve jeugdwerking.
Zowel de opleidingen notenleer als instrument
worden binnen de harmonie georganiseerd. Na
enkele jaren muziekschool resulteerde dit in
een jaarlijkse leerlingenvoordracht, de open
deur dag van de muziekschool.
- In 1978 werden de uniformen met nieuwe kepies
aangekocht. Het eerste optreden in uniform was
de opening van de witlooftentoonstelling. Bij
het overlijden van Narre Van De Velde in 1978
ging, op zijn vraag, de oude kepie symbolisch
mee in het graf.
- In 1982 waren er nieuwe bestuursverkiezingen.
Voorzitter Rene Ceulemans had de volgende medewerkers
:
Guillaume Van Goolen, ondervoorzitter ;
Jef Janssens, kassier ;
Frans Verbeeck, secretaris ;
en als bestuursleden : Jan Boon, Jos Corbeels,
Jean De Bie, Paul Deca, Roger De Keyser, Vic
Fonderie, Fons Kennis, Jef Kennis en Fons Van
Den Acker ;
erevoorzitter was Felix Zephirin en erebestuurslid
Jef De Becker.
- In 1982 was het dan zover. De Koninklijke
Harmonie ‘Sint-Remigius’ Haacht
werd 75 jaar en dat werd gevierd met een jubileumfestival
op 26 en 27 juni in Don Bosco. Het feestcomité
stond onder de leiding van Fons Van Den Acker
met secretaris Paul Ceulemans en leden : Rene
Ceulemans, Robert Cleynhens, Jef De Bie, Luc
Derboven, Juul Derboven en Vic Fonderie.
- De feestelijkheden werden ingezet met een
stoet waarin de verschillende vlaggen werden
meegedragen waaronder de vlag van het oud zangkoor
en de houten standaard.
- Over de historiek van 75 jaar was er een tentoonstelling
met heel wat foto’s en oude instrumenten.
Met de medewerking van Andre Van Aerschot was
er ook een boekje uitgegeven. Aan het muziekfestival
werd deelgenomen door 26 muziekverenigingen
en de concerten gingen door op twee podia.
- Twee pioniers van het eerste uur waren nog
aanwezig op de viering : Gregoor Derboven en
Jozef De Becker.
Naar boven
De
recente geschiedenis
- Na de feestelijkheden voor de 75ste verjaardag
besloot dirigent Jef De Smedt ermee te stoppen
om gezondheidsredenen. Na een beetje zoeken
werd een nieuwe jonge dirigent gevonden. Op
15 september 1982 gaf Rudy Haemers zijn eerste
repetitie in het lokaal bij Charel en Maria,
de harmonie telde toen 39 muzikanten. Met een
piepjonge dirigent was het wel even aanpassen
voor de muzikanten maar vrij snel groeide het
wederzijds vertrouwen. Stap voor stap werd aan
de weg getimmerd om de vereniging muzikaal op
een hoger peil te brengen. Ondertussen werden
de resultaten van de muziekschool zichtbaar.
Steeds meer jonge muzikanten vervoegden onze
rangen. Op de concerten werd dan ook een optreden
van het jeugdensemble op het programma gezet,
eerst onder de leiding van Rudy Haemers en recent
onder de leiding van Kris De Bie. Begin jaren
90 was er in de zomer een jeugdnamiddag met
barbecue en volksspelen. Vanaf 1998 worden er
tijdens de kerstvakantie play-ins georganiseerd
voor de jeugd, afgesloten met een concert.
- Muzikaal heeft de vereniging de wind in de
zeilen. Door de toename van het aantal muzikanten
konden de repetities niet meer doorgaan in het
lokaal. Sinds 1991 wordt er gerepeteerd in zaal
‘Onder den Toren’, eerst in de foyer
en dan in de grote zaal. Met de concerten dienden
we ook te verhuizen, van de zaal ‘Onder
den Toren’ naar Don Bosco in 1994.
- In 1987 kregen we (onder impuls van Jef Dockx),
het bezoek van de Musikkapelle van Sankt Georgen
an der Leys uit Oostenrijk met dirigent Willi
Leichtfried. Voor de organisatie werd een feestcomité
opgericht onder leiding van Fons Van Den Acker.
Naast optredens van verschillende muziekverenigingen
was er ook een Schuhplatter groep uit Scheibbs.
In 1989 volgde een tegenbezoek, de eerste buitenlandse
reis voor onze harmonie en direct met meer dan
100 deelnemers. Naast concerten in de plaatselijke
brandweerkazerne stonden uitstappen in Nieder
Osterreich op het programma. In 1994 was er
terug een bezoek bij ons en er worden nog steeds
contacten onderhouden.
- Bij die ene reis is het niet gebleven. Er
volgden nog muziek- en vakantieuitstappen naar
het Holzgau in Oostenrijk (1997), naar Rokytnice
in Tsjechië (2001) en recent dit jaar (2007)
naar Neukirchen in Duitsland. De reizen werden
steeds zorgvuldig voorbereid met een bezoek
ter plaatse om duidelijke afspraken te hebben
en een programma zonder verrassingen te maken.
Telkens was er sponsoring van de kas voorzien.
- Naast de grote reizen stonden er ook verschillende
daguitstappen met concert op het programma.
Een voorbeeld hiervan is de uitstap naar Luxemburg
in 1998 met een concert op de Grande Place in
de hoofdstad en een bezoek aan Echternach met
voor de liefhebbers een wandeling in “Klein
Zwitserland”.
- Rond muzikale organisaties hebben we ook niet
stilgezeten. In nauw overleg tussen dirigent
en bestuur kwamen deze tot stand. In 1992 hadden
we een concert door de Muziekkapel van de Rijkswacht
in Don Bosco met als gastsolist Rudy Haemers.
Vanaf 1990 worden om de 3 à 4 jaar kerstconcerten
georganiseerd in de kerk in samenwerking met
het zangkoor Cantadylia. In 1996 was er een
benefietconcert voor Rozemarijn in de kerk van
Keerbergen. In 2004 namen we deel aan de 11-juli
viering op de Grote Markt in Brussel.
- Ook de muziekwedstrijden blijven belangrijk.
In 2002 werd na hard werken op het provinciaal
tornooi een uitslag van 95 % behaald in ereafdeling.
Dit was een succes voor de vereniging, voor
de muzikanten en voor dirigent Rudy Haemers.
- Belangrijk ook voor onze vereniging is het
ledenblad. Kassier Jef Janssens was hiervan
de bezieler en in 1999 werd het eerste nummer
van ’t Remike uitgegeven. Daarnaast is
er nu ook sinds een paar jaar de website http://www.remigius.be.
- Na 37 jaar voorzitter overleed Rene Ceulemans
in 1997. In 1998 werd hij opgevolgd door Alex
Van Goolen. Kassier Jef Janssens overleed in
2003. Zijn dochter Marleen Janssens nam hier
de boeken over.
- In de beginperiode was een muziekvereniging
een exclusieve mannenwereld. Eind jaren 60 en
vooral dankzij de muziekschool zijn er vrouwelijke
muzikanten bijgekomen. In het huidige bestuur
kunnen we ons ook verheugen op de medewerking
van twee dames.
Naar boven
Tot
slot
- 100 jaar is een belangrijke verjaardag. De
organisaties zijn dan ook niet stilgevallen.
De academische zitting van 25 oktober 2007 is
het startschot van een feestjaar. Een dubbel
feestjaar want dit jaar is Rudy Haemers ook
25 jaar dirigent van de vereniging.
- De Koninklijke Harmonie ‘Sint-Remigius’
heeft 100 jaar lang aan de weg getimmerd. Zoals
elke vereniging heeft zij inzinkingen en briljante
periodes gekend.
- Wij blijven ook dankbaar herinneren aan zoveel
muzikanten, bestuursleden, ereleden en leden
die ieder met hun eigen mogelijkheden en kwaliteiten
gedurende een eeuw voor onze muziekvereniging
hebben gewerkt.
Dank aan
iedereen.
Naar boven
|
